Cyclades

Als u zich ooit een Grieks eiland heeft voorgesteld, heeft u zich er een van de Cycladen voorgesteld. De archipel telt ruwweg 200 eilanden verspreid over de centrale Egeïsche Zee, in een losse ring rond Delos, het onbewoonde eiland dat de oude Grieken aanwezen als de geboorteplaats van Apollo, sinds 1990 op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Het beeld dat de eilanden samen oproepen is bekend: witgekalkte dorpjes, blauwe kerkkoepels, windmolens op de heuveltoppen en verse vis vanaf de boot bij de lunch.

Mykonos en Santorini zijn de eilanden van de cover en ze maken die rol waar, het eerste voor zijn rooftopbars en strandclubs, het tweede voor de zonsondergang boven de caldera, een van de meest gefotografeerde uitzichten van Europa. Voorbij die twee opent de keten zich in kleinere en stillere eilanden, elk met een eigen karakter. Folegandros heeft een dramatische cliftop chora, het kleine heuveltop-dorp dat typisch is voor de Cycladen, en een handvol rustige ankerplaatsen eromheen. Sifnos heeft een serieuze eetcultuur, met eilandproducenten die de menukaarten in de havenetablissementen vormgeven. Paros, Naxos en Antiparos lopen op een trager ritme, met lange late diners en stranden die zelfs in augustus zelden volraken.

De wind die een Cycladen-zomer vorm geeft, is de meltemi, de sterke droge noordenwind die van juni tot augustus uit de Egeïsche Zee neerwaait. Een goede kapitein plant de week eromheen, door ruwweg van noord naar zuid te varen zodat de wind achter staat, en daarom vertrekken de meeste charters vanuit Athene (Alimos, Marina Zea of Lavrion) en eindigen ze dichter bij Santorini. Het seizoen loopt van mei tot oktober, met juni en september als de rustigere en meest stabiele maanden.