Capri

Tien jaar lang, tussen 27 en 37 na Christus, bestuurde de Romeinse keizer Tiberius het rijk vanuit Capri. Hij liet twaalf villa's rond het eiland bouwen, waarvan Villa Jovis op de oostelijke kliffen de grootste was. U kunt er nog steeds door de funderingen van de keizerlijke raadszaal lopen en de klif inkijken waarvan hij naar verluidt zijn vijanden het diepe in liet werpen. Capri is sindsdien altijd een plek geweest om de wereld te ontvluchten en haar van een afstand te besturen, eerst voor Romeinse senatoren en daarna voor de schrijvers en schilders van het begin van de 20e eeuw, die van het eiland het model maakten voor wat moderne luxe-toerisme zou worden.

Een jacht zet u aan de juiste kant van het eiland. Vanaf het dek ziet u de Faraglioni, de drie kalkstenen rotszuilen die uit de zee oprijzen onder Punta Tragara, en de meeste charters gaan er in de ochtend voor anker voor een zwem en de lunch aan boord. De namiddag loopt meestal Marina Piccola binnen voor de wal, terwijl het ochtendbezoek aan de Blauwe Grot, de zeegrot die de Duitse schilder August Kopisch in 1826 voor het Europese toerisme herontdekte, vroeg gepland moet worden, want de grot is nog steeds met kleine houten roeibootjes één voor één toegankelijk en de wachtrij groeit snel. Marina Grande, de werkende haven aan de noordkant van het eiland, is waar u tendert voor de avond.

Capri zelf is klein, ongeveer tien vierkante kilometer, met één enkele weg naar boven en geen auto's toegestaan op de Piazzetta, het pleintje in het centrum. De meeste charters in de Golf van Napels vertrekken vanuit Napels of Sorrento, en Capri is meestal een halte op een bredere Amalfi- of Eolische week, in plaats van de bestemming op zich.