Red Sea

De Rode Zee is geologisch het jongste oceaanbekken op aarde, gevormd door het Arabische en Afrikaanse tektonische plat dat met ongeveer een centimeter per jaar uit elkaar drijft. Datzelfde proces is wat het water tot een van de zoutste grote watermassa's op de planeet maakt, met een zoutgehalte van rond de 4 procent tegenover 3,5 voor de open oceaan, en het biologische gevolg zijn ongebruikelijke rifsystemen: meer dan 1.000 vissoorten waarvan ongeveer 17 procent endemisch is, en meer dan 250 koraalsoorten, met onderwaterzicht regelmatig tot voorbij 30 meter.

Jachtcharter op de Rode Zee concentreert zich op de Egyptische kust en de Saoedische verderop zuidelijk. De Egyptische kant loopt van Hurghada en El Gouna in het noorden via Marsa Alam tot de Soedanese grens, met het Ras Mohammed National Park aan de zuidpunt van de Sinaï als de historische duiker-cover. Saoedi-Arabië, sinds 2019 net opengesteld voor internationaal toerisme, heeft het Farasan Banks-rifsysteem, veel minder bezocht dan de Egyptische kant en door sommige duikers beschouwd als wat de Indische Oceaan nog het dichtst bij ongerept brengt.

Het charterseizoen is de noordelijke winter en het schoudertij, oktober tot april, wanneer het water kalm is en de hitte beheersbaar. De meeste Rode Zee-charters vertrekken vanuit Hurghada, Marsa Alam of Sharm el-Sheikh, met de bredere Sinaï-uitstapjes (Klooster van Sint-Catharina, Berg Sinaï) vanuit elk van die plaatsen bereikbaar. De Rode Zee is een van de beste koud-weer-alternatieven voor de Caraïben voor Europese klanten, op een vlucht van vijf uur, en het duiken alleen al rechtvaardigt de reis.