Whitsundays

Whitehaven Beach in de Whitsundays bestaat voor 98 procent uit silica-zand, fijner en witter dan zowat elk ander zand op aarde. De silica is zo zuiver dat het zand de hitte niet vasthoudt zoals gewoon zand dat doet, en daarom kunt u er midden in de zomer op blote voeten op lopen. Captain Cook bracht de eilanden in 1770 in kaart en noemde ze naar het christelijke feest Whitsunday waar hij langs voer, hoewel het strand zelf in 1879 door een Admiraliteitslandmeter werd vernoemd. Het strand is het uithangbord van de eilanden, maar het is er een uit vierenzeventig vergelijkbare eilanden gepropt in het beschutte water binnen het Groot Barrièrerif.

Een Whitsundays-charter draait meestal om Hill Inlet, de getijdenmonding aan de noordkant van Whitehaven, waar het draaiende zand en water de foto vormen die op elke folder belandt. Hayman Island, een privé-resort-eiland aan de top van de keten, is de meest exclusieve luxe-ankerplaats. Hamilton Island is het ontwikkelde, met het vliegveld. Het Hardy Reef en de buiten-Groot-Barrièrerif-pontons werken als dagtripjes vanaf de binneneilanden voor het duiken en snorkelen, met onderwaterzicht op het buitenrif regelmatig voorbij de 25 meter.

Het seizoen is het Australische droge seizoen, mei tot oktober, wanneer de regen wegblijft en het kwallenrisico zo goed als nul is. November tot april brengt tropische zomer met de bijbehorende cyclonen en boxkwallen, en de meeste luxe-charters vermijden het natte seizoen volledig. De meeste Whitsundays-charters vertrekken vanaf Hamilton Island, dat directe internationale vluchten heeft, of vanuit Airlie Beach aan de kust van Queensland.