New England

Newport in Rhode Island was 53 jaar achtereen gastheer van de America's Cup, tussen 1930 en 1983, het langste record dat een enkele locatie ooit had. De New York Yacht Club verloor de cup dat jaar in Newport, aan de Australische uitdager Australia II, na hem 132 jaar in handen te hebben gehad. Newport blijft het centrum van de Amerikaanse zeilwedstrijd, en een New England-charter begint er meestal voordat hij noordwaarts werkt naar de meer afgelegen en mooiere helft van de regio.

Die noordelijke helft is Maine. Penobscot Bay, halverwege de kust, is een van de grote vaargebieden van de Verenigde Staten, met zo'n 200 eilanden in een dertig-mijl brede baai. De havendorpen erlangs (Camden, Rockland, Castine) houden hun werkende-vissersdorp-identiteit overeind, ook al zijn ze tegelijk zomerresidenties geworden van de oostkust-zeilfamilies, en het Acadia National Park, op Mount Desert Island net ten noorden van Penobscot, is de enige plek aan de oostkust waar de bergen recht in de zee duiken. Kreeftshacks lopen langs de kust, en het typische New England-charterdiner is gegrilde kreeft op het strand met maïskolven.

Het seizoen is kort en geconcentreerd, eind juni tot begin september, voordat de mist en de kou intreden. De meeste charters vertrekken vanuit Newport voor een weekendlange Newport-naar-Mount-Desert-rit, of vanuit Boston voor de meer omvattende tien-dagen-versie. New England werkt als zomeralternatief voor klanten die de Middellandse Zee herhaaldelijk hebben gedaan en iets rustigers willen, en het is bijzonder geliefd bij Noord-Amerikaanse families die willen charteren zonder een oceaan over te steken.